‘Elkaar kennen maakt al het verschil’

Niemand wil een eenzame oude dag. Maar hoe voorkom je die als steeds meer mensen wegvallen en je wereld steeds kleiner wordt? Anja Machielse, bijzonder hoogleraar Empowerment van Kwetsbare Ouderen, adviseert de gemeente over de aanpak van eenzaamheid.

Maar liefst 49 procent van de Rotterdammers voelt zich eenzaam. Het maakt mensen kwetsbaar en kan leiden tot allerlei lichamelijke en psychische klachten. Daarom heeft de gemeente het bestrijden ervan hoog in vaandel staan.

Oog voor elkaar

‘De vraag is: hoe kan de gemeente sociale verbanden in de stad simuleren, zodat mensen weer wat meer naar elkaar omkijken’, begin Anja. ‘Want de gemeente kan het probleem niet alléén oplossen. We hebben allemaal een verantwoordelijkheid. Daarom stimuleert de gemeente bijvoorbeeld Lief en Leedstraten.Daar zijn er inmiddels 540 van in Rotterdam. In die straten hebben de bewoners meer oog voor elkaar. Het hoeft maar heel klein te zijn, iedereen kan meedoen. Elkaar kennen en elkaar groeten maakt al het verschil.’

Investeer in contacten

De gemeente roept dus alle Rotterdammers op samen de strijd tegen eenzaamheid aan te gaan. Volgens Anja kun je ook veel zelf doen om het te voorkomen. ‘Realiseer je tijdig dat je mogelijkheden om activiteiten te ondernemen minder worden. Investeer daarom in je huidige en in nieuwe contacten. Je wereld wordt kleiner naarmate je ouder wordt. Als je niet meer zo mobiel bent, moet je dus vooral investeren in contacten in je directe omgeving, op straatniveau. Daar het je later profijt van. Weet wie je buren zijn, groet elkaar, heb oog voor wie er om je geen wonen. Elkaar kennen geeft al een gevoel van veiligheid, van ergens bij horen.’

Wees creatief

‘Daarnaast is het belangrijk je sociale netwerk op orde te houden. Koester familie en vrienden. En denk na over je toekomst; hoe wil je dat die er uitziet? Hoe wil je leven en wonen als je straks ouder bent. Je kunt met een aantal gelijkgestemden bij elkaar gaan wonen of samen zorg inkopen bijvoorbeeld. Wees creatief! En overdenk vooral de situatie nu de noodzaak er nog niet is. Mensen die nu hoogbejaard zijn, hebben vaak nog hun ouders verzorgd. Dat was heel normaal. Dat is nu niet meer vanzelfsprekend en daar zijn die ouderen niet goed op voorbereid. Ze hebben geen alternatieven bedacht. De ‘nieuwe ouderen’ zien de bui al hangen. Zij weten heel goed dat hun kinderen waarschijnlijk niet voor hen kunnen of willen zorgen. Zij moeten zich dus tijdig afvragen: wat wil ik, wat heb ik nodig als ik echt oud ben?’

Iedereen kan iets betekenen voor andere. Dat hoeft niet ingewikkeld of ingrijpend te zijn. Een praatje maken met de buurman of een beetje persoonlijke aandacht geven. Het lijkt misschien klein en onbenullig, maar het kan voor anderen het verschil maken. Kijk voor informatie over de gemeentelijke campagne op: www.rotterdam.nl/iklaatjenietalleen

65+ Magazine